ไวน์ของ Baia:
พี่สาวคนโตของอิเมเรติ

คำและภาพถ่ายโดย Aurélien Foucault

ไวน์ Baia, Meore Obcha, Imereti, จอร์เจีย

การผลิตเฉลี่ยต่อปี: 45,000 ขวด/ปี
ส่วนแบ่งการส่งออก: 70%

ขณะที่รถบัสทางไกลส่งฉันที่สี่แยกในชนบทของ Imeretian ในหมู่บ้าน Meore Obcha ฉันได้รับข้อความจาก Baia ซึ่งกำลังเดินทางกลับบ้านจากวันหยุดของครอบครัวที่สมควรได้รับ: "ฉันขอโทษ เราติดขัดกับการจราจรติดขัดและฉันจะสาย ไม่ต้องกังวล ฉันโทรหาแม่แล้วเธอจะมารับคุณ"

ฉันเริ่มเดินไปตามถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่น และไม่กี่นาทีต่อมา ก็มีรถคันเล็กๆ ผ่านไป และฉันก็เห็นผู้หญิงที่สดใสคนหนึ่งหรี่ตามองมาที่ฉัน พยายามเข้าใจว่าฉันคือผู้มาเยือนที่คาดหวังไว้หรือไม่ ยิ้มสองครั้งต่อมา และเรากำลังหัวเราะไปที่บ้านของครอบครัว

ที่บ้าน Abuladze เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นในจอร์เจียบ่อยๆ ไวน์ถือเป็นเรื่องของครอบครัว
สำหรับ Baia หญิงสาวร่าเริงในวัยสามสิบ ความสัมพันธ์กับเถาวัลย์เริ่มต้นตั้งแต่เนิ่นๆ โดยช่วยให้พ่อแม่ของเธอทำงานบนพื้นที่เกษตรกรรมขนาด 2 เฮกตาร์

ในสมัยโซเวียต ระบบมีการผลิตไวน์แบบรวมกลุ่มทั่วประเทศ โดยครอบครัวต่างๆ ถูกลดขนาดลงเหลือเพียงพื้นที่ส่วนตัวเล็กๆ ประมาณครึ่งเฮกตาร์ ในขณะที่การผลิตจำนวนมากถูกส่งมอบให้กับโรงงานขนาดใหญ่ที่ดำเนินการโดยรัฐ โรงงานเหล่านั้นมีความสำคัญประการหนึ่งคือปริมาณ พวกเขาปลูกอะไรก็ตามที่ให้ผลผลิตมากที่สุด โดยหลักๆ คือ Rkatsiteli และ Saperavi และไม่มีแรงจูงใจทางการค้าที่จะทดลองกับพันธุ์ท้องถิ่นที่หายาก ปรับแต่งเทคนิค หรือแบ่งปันความรู้ระหว่างผู้ผลิตรายย่อย

อย่างไรก็ตาม พวก Abuladzes โชคดีที่ไม่เคยปลูกพันธุ์ที่โดดเด่นเหล่านั้นเลย ไร่องุ่นของครอบครัวมุ่งเน้นไปที่องุ่น Imeretian ที่โดดเด่นมาโดยตลอด: Tsolikouri มีความทนทานต่อความชื้นและโรคเชื้อรามากกว่า โดยให้ผลผลิตสูงถึงแปดตันต่อเฮกตาร์ Tsitska ให้ความสำคัญกับความเป็นกรดและศักยภาพของสปาร์กลิ้งไวน์ และกระคูน่าที่หายากซึ่งมีลักษณะกลิ่นหอมเพิ่มความซับซ้อนให้กับส่วนผสม

หมู่บ้าน Obcha ซึ่งมีไร่องุ่น Abuladze อยู่ที่ระดับความสูง 324 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีสภาพอากาศปากน้ำที่ควรค่าแก่การทำความเข้าใจ ตำแหน่งนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขา Sairme โดยได้รับมุมแสงแดดที่คมชัดกว่าพื้นที่ราบลุ่มโดยรอบเล็กน้อย ส่งผลให้มีความเข้มของแสงอาทิตย์มากขึ้นในช่วงฤดูปลูก ในตอนกลางคืน อากาศเย็นหนาแน่นจะระบายลงมาจากยอดเขา พบกับความชื้นที่เย็นกว่าของพื้นหุบเขา และทำให้อุณหภูมิลดลงอย่างเห็นได้ชัด ความแตกต่างทางความร้อนระหว่างกลางวันและกลางคืนเป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่งในการสร้างความเป็นกรดและความซับซ้อนของอะโรมาติกในองุ่น

ดินเพิ่มอีกชั้นหนึ่ง: ส่วนผสมของดินเหนียว กรวด ทราย และหินปูนที่ระบายได้ดีในปีที่เปียกชื้น และกักเก็บความชื้นเมื่ออยู่ในสภาวะแห้ง ขณะเดียวกันก็มีแร่ธาตุที่ส่งผ่านเข้าไปในไวน์

ในปี 2009 Baia และครอบครัวของเธอตัดสินใจนำไวน์ที่ดึงตรงจากภาชนะขนาด 20 ลิตรมาร่วมงาน ใหม่ Wine Festival ในเมืองทบิลิซี และประสบการณ์ดังกล่าวก็เปิดหูเปิดตา ความสามัคคีในหมู่ผู้ผลิตและความสนใจอย่างแท้จริงของสาธารณชนต่อไวน์จาก Imereti ทำให้พวกเขาเห็นว่าการผลิตไวน์ที่มีคุณภาพสามารถทำได้ในระดับเล็กๆ Baia อธิบายว่าผู้ผลิตไวน์ชาวจอร์เจียก่อตั้งชุมชนที่แน่นแฟ้นซึ่งการแบ่งปันความรู้อย่างไม่เห็นแก่ตัวถือเป็นเรื่องปกติ ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอได้สัมผัสโดยตรงตั้งแต่เริ่มต้นและได้ช่วยตอบแทนมานับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ด้วยแรงบันดาลใจจากตัวอย่างของ Nino Zambakhidze บุคคลสำคัญในสมาคมเกษตรกรจอร์เจียที่ดำเนินธุรกิจผลิตภัณฑ์นมขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของประเทศ Baia ตระหนักว่าผู้หญิงสามารถสร้างพื้นที่ที่จริงจังในด้านเกษตรกรรมได้ และเมื่ออายุ 25 ปี หลังจากสำเร็จการศึกษาในทบิลิซี เธอก็ตัดสินใจกลับบ้านและมุ่งมั่นที่จะขยายขนาดการผลิต

ในเวลานั้นเส้นทางดังกล่าวยังไม่ใช่เส้นทางที่ชัดเจน: คนหนุ่มสาวชาวจอร์เจียจำนวนมาก แม้แต่ผู้ที่มาจากครอบครัวเกษตรกรรมที่มีที่ดินและทรัพยากร ต่างก็มุ่งสู่อาชีพด้านกฎหมาย เศรษฐศาสตร์ หรืออาชีพอันทรงเกียรติอื่นๆ ตามอัตภาพ พวก Abuladzes ไปทางอื่นและทำอย่างมีระบบ Gvantsa น้องสาวของเธอไปทำงานในภูมิภาค Moselle ของเยอรมนีเพื่อฝึกอบรมด้านการปลูกองุ่น ในขณะที่ Giorgi น้องชายของพวกเขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาด้านวิทยาวิทยา ครอบครัวกำลังสร้างทีมที่แข็งแกร่งพร้อมโครงการที่รออยู่ข้างหน้า

ด้วยการสนับสนุนจากรัฐบาลและทุนระหว่างประเทศ Baia และพี่น้องของเธอได้เปิดตัว Baia's Wine ซึ่งพบผู้ชมทั้งในประเทศและต่างประเทศค่อนข้างรวดเร็ว แนวทางเชิงพาณิชย์มีความสอดคล้อง: การปรากฏตัวเป็นประจำในงานแสดงสินค้าและนิทรรศการระดับนานาชาติ การเป็นสมาชิกในสมาคมวิชาชีพ และการสร้างความสัมพันธ์โดยตรงกับผู้นำเข้าและผู้ซื้อ HORECA ตัวอย่างเช่น สวีเดนกลายเป็นหนึ่งในตลาดส่งออกหลักของพวกเขาผ่านการเชื่อมโยงของ Gvantsa และความร่วมมือที่พัฒนาขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปผ่านการทำงานภาคพื้นดินที่ยั่งยืนประเภทนี้

ปัจจุบัน สหรัฐอเมริกาเป็นตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุด รองลงมาคือสวีเดนและเยอรมนี โดยมีการมีอยู่ในสหราชอาณาจักร แคนาดา และประเทศอื่นๆ อีกหลายสิบประเทศ ยอดขายประมาณ 30% อยู่ในจอร์เจีย ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงสำหรับผู้ผลิตที่มีขนาดเท่ากัน

ในห้องใต้ดิน วิธีการนี้มีการแทรกแซงต่ำตลอด การหมักอาศัยยีสต์ป่าทั้งหมด การเติมซัลไฟต์จะถูกเก็บไว้ให้น้อยที่สุด และไวน์บรรจุขวดโดยไม่กรอง ช่วงสีขาวภายใต้ Baia's Wine ซึ่งสร้างขึ้นรอบๆ Tsolikouri, Tsitska และ Krakhuna ที่ผ่านการแยกส่วนก่อนการผสม ใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนบนเปลือกก่อนที่จะถูกดึงออกจากกากที่หนักกว่าและย้ายไปที่ tchuri ซึ่งเป็นเวอร์ชัน Imeretian ของ qvevri เป็นเวลาหกเดือนของการตกตะกอนอย่างช้าๆ ขั้นตอนสุดท้ายในการใช้สเตนเลสสตีลเพื่อเตรียมไวน์สำหรับบรรจุขวด คราคูนาซึ่งผลิตขึ้นเป็นไวน์ประเภทเดี่ยว ใช้เวลาหมักนานกว่าด้วยสัดส่วนของเปลือกบางส่วน เพื่อให้ได้ไวน์ที่เข้มข้นและมีโครงสร้างมากขึ้น มีกลิ่นของลูกพลับ แอปริคอท และรวงผึ้ง

ไวน์ของ Gvantsa ขยายขอบเขตออกไปในสองทิศทาง ได้แก่ สีแดงที่ยังคงทำจาก Otskhanuri Saperavi และ Aladasturi ซึ่งเป็นไวน์พันธุ์ Imeretian พื้นเมืองสองสายพันธุ์ที่ได้รับการปลูกองุ่นใน tchuri ด้วยปรัชญาการแทรกแซงต่ำแบบเดียวกัน และธรรมชาติเพทิลแลนท์ 2 ชนิด สีขาวจาก Tsitska และสีโรเซ่จาก Aladasturi ซึ่งขึ้นชื่อว่าเข้ากันได้ดีกับซูชิญี่ปุ่น

ปัจจุบัน ครอบครัวนี้มีพื้นที่ 10 เฮคเตอร์ภายใต้เถาวัลย์ ซึ่งเป็นตัวเลขที่เปลี่ยนไปเมื่อเร็วๆ นี้ เนื่องจากแปลงเก่าถูกดึงขึ้นเพื่อเปิดทางสำหรับการทดลองพันธุ์ใหม่ ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่สะท้อนถึงมุมมองในระยะยาวต่อโดเมนมากกว่าการหดตัว ประวัติของ Baia ไม่ได้ถูกมองข้าม: เธอถูกรวมอยู่ในรายชื่อ Forbes 30 Under 30 และซอมเมอลิเยร์ทั่วโลกต่างยกย่องไวน์ของเธออย่างสูง

แต่เนื่องจาก Baia คอยเตือนใครก็ตามที่ถามอย่างรวดเร็ว นี่คือความสำเร็จของครอบครัวที่ทุกคนมีบทบาทสำคัญ พ่อแม่ของพวกเขาชอบที่จะต้อนรับแขกและผู้มาเยี่ยม ส่วนพ่อก็มักจะเลี้ยงพวกเขาในมื้ออาหารของครอบครัว เธอบอกว่ามาจากพ่อชาวจอร์เจียในรุ่นของเขา นั่นหมายถึงอะไรบางอย่าง